ไม่มีคำพูดหวาน - หวาน
สายตามองผ่านอย่างเฉย - เฉย
ไม่มีความห่วงหาให้กันบ้างเลย
ที่มีก็แค่ความคุ้นเคยในฐานะเพื่อนกัน
ดีใจนะ….ถึงได้เพียงแค่นี้
แต่ถ้ามีปาฏิหารย์มาแปรผัน
เปลี่ยนจาก"เพื่อน"กลายเป็น" คนรัก" กัน
เธอมองฉันแบบคนผูกพันขั้นหวานใจ
แต่ทุกอย่างก็แค่ฝันกลางวัน
เธอยังคงเฉยชาส่วนฉันยังคงหวั่นไหว
เธอเห็นฉันเป็นแค่เพื่อนทั่วไป
และฉันยังคงเป็นใครที่เทใจให้เพียงเธอ
...
..
.
.
ว่าลึกในใจไม่เคยยอมรับว่าเทอ"จากไปแล้ว"
ลึกลงไปไม่เคยยอมรัยว่าเทอ"มีคนใหม่"
ลึกลงไปยังมีความหวังว่าเทอจะกลับมา"เริ่มต้นใหม่"
เลยยังเก็บตัวไม่ยอมพบใครเพื่อ"รอเทอกลับมา"